De cirkel is na dertig jaar  rond voor Rafaël Goes

Door: Jan Radder

Het begon in de zomer van 1989 in de Bessetraat 3 in de wijk Goes-Zuid. De echtparen Krijn en Mirjam Verhage, Sake en Joke Hospes en Arend en Rie Mulder begonnen met enkele anderen samenkomsten in de huiskamer van de Mulders. Dertig jaar later spelen veel van de doordeweekse activiteiten van de gemeenschap zich op tweehonderd meter af in ‘De Basis’, een voormalige basisschool in de Bessestraat nummer 8. De cirkel is rond kun je zeggen. Alleen de zondagse diensten worden nog gehouden in de aula van het Goese Lyceum. Daar komen de ca. vierhonderd leden en 150 gasten samen. Ooit zal daar mogelijk verandering in komen! Maar daarover later meer.

De hele maand september stond in het teken van het dertigjarig bestaan van de gemeenschap. Reden om af te reizen naar Goes, het winkelhart van Zuid-Beveland. Voor een terugblik op drie decennia gemeenschapsleven én een vooruitkijken. Want de gemeenschap is dan wel al lang geen ‘pioniergemeente’ meer, zoals Rafaël die kent, maar het pionieren en steeds zoeken naar verbinding met de omgeving gaat onverminderd door, bleek uit het gesprek dat plaatsvond in ‘De Basis’ met voorganger Krijn Verhage en assistent-voorganger Joshi van Veen. Natuurlijk ligt de vraag voor de hand hoe de gemeenschap aan het prachtige multifunctionele schoolgebouw is gekomen. Maar eerst word ik bijgepraat over de viering van het jubileum.

Het DNA

Krijn: ‘Het begon op 1 september en daarna zijn er de hele maand aandachtsmomenten op de zondagen geweest, waarbij we gekeken hebben: past dat bij ons ‘DNA’?’ Krijn legt uit dat dat generatie-en missionairgericht-zijn inhoudt. De feestmaand begon met een dienst over de basis van Rafaël Goes: liefde, aanvaarding en vergeving en de Persoon van Jezus Christus. Er werd ook een video vertoond met een felicitatie van Margo Mulder, de burgemeester van Goes. Op 8 september ging de preek over het Woord, de derde zondag over ‘wie we zijn, bekrachtigd door de heilige Geest en geroepen om naar buiten uit te reiken’. De vierde zondag was een Generatiedienst naar het voorbeeld van “de Kliederkerk”. De laatste zondag had als opschrift: ‘Kerkproeverij’. Deze dienst bevatte de vaste elementen van een zondagse samenkomst, maar er werd letterlijk invulling geven aan het woord ‘proeven’ met een ‘Heel Rafaël Bakt – afterparty’. Want feestvieren kunnen ze in Rafaël Goes! ‘Het hebben van plezier met elkaar versterkt de relaties waar we waarde aan hechten’, heet het.

‘De Basis’

De gemeenschap heeft altijd kunnen beschikken over een eigen gebouw, gehuurd voor de door de weekse activiteiten, op wel tien locaties. De langste tijd in het voorlaatste gebouw: tien jaar. De woningbouwvereniging waarvan dit werd gehuurd moest het afstoten en Rafaël Goes kreeg het eerste kooprecht. Toen de vraagprijs bekend werd vroeg de leiding van de gemeenschap zich of er voor dezelfde prijs ook een ander gebouw in Goes was. Er werd bij de gemeente aangeklopt en die bood de Basisschool Zuidwesthoek aan. Met toestemming om op dit terrein ooit een samenkomstzaal te mogen bouwen! Daar is ruimte genoeg voor op het grote grasveld rond de school. De totale oppervlakte van het complex is 3000 m2! Voorwaarde van de gemeente was wel dat er voldoende parkeerplaatsen moesten zijn (voor iedere vijf bezoekers een parkeerplaats). Ook dat probleem werd getackeld. Een naburige middelbare school gaf toestemming om honderd parkeerplaatsen (die op zondag vrij zijn) te mogen gebruiken.
Bovendien zijn op vijf minuten loopafstand van het station op zondagen nog honderden parkeerplaatsen beschikbaar.

De weg was vrij voor de aankoop op 1 mei 2018. Er was vijftien jaar gespaard voor een eigen gebouw, genoeg voor een hypotheek. En het bedrag dat nodig was om het (verwaarloosde) gebouw op te knappen kwam in drie maanden bij elkaar aan giften en achtergestelde leningen! Krijn somt op waar ‘De Basis’ voor wordt gebruikt: gebed, studie-avonden, kleine groepen, een drama-expressiegroep, een keuken, 3 lokalen voor de jeugd van 12 tot 18 (met een pooltafel, een dartbord en een bar) en een lokaal voor de muziekgroep, pastorale ruimte en kantoorruimte.

In de centrale hal is een receptieruimte waarin ook administratief werk wordt gedaan. De gemeenschap kent een flink aantal kleine groepen, waaronder 3 jongvolwassen kleine groepen. Groepen die in huizen samenkomen (Kapelle, Goes Zuid-West, Beveland-Zuid, maar ook die in De Basis bij elkaar komen.

Nieuwe leiderschapsstructuur

In Rafaël Goes wordt nagedacht over welke vorm van leiderschap gewenst is. Dat bestond in 2017 uit drie herderlijk oudsten en vier bestuurlijk oudsten. Nadat Krijn had aangekondigd het voorgangerschap uiterlijk 2023 over te willen dragen begonnen de oudsten in 2017 na te denken over de gewenste toekomstige leiderschapsstructuur en -cultuur met het oog op de toekomst. Bart Groeneveld begeleidt dit veranderingsproces naar een nieuwe leiderschapsstructuur. In 2016 werd Bart van Nes, afgestudeerd aan de Evangelische Toerusting School, voor drie dagen per week aangesteld als assistent-voorganger, na drie jaar is deze aanstelling per 1 juli 2018 beëindigd. In het voorjaar van 2018 droeg Van Nes zijn studiegenoot Joshi van Veen (32) voor bij het oudstenteam. Met als gevolg dat hij nu sinds 1 september 2018 voor zestig procent in dienst is als assistent voorganger/toegevoegd oudste. Zijn passie vat hij samen in één zin: passie voor Jezus en betrokken bij mensen. Zijn ‘portefeuilles’ zijn: bijzondere samenkomsten, onderwijs en toerusting, communicatie en missionaire activiteiten in de wijk. De hierboven benoemde nieuwe structuur beoogt o.a. een invoering van het meervoudig leiderschap, waarin de eindverantwoordelijkheid niet meer berust bij de voorganger, maar bij een leidersteam, zoals dat ook in Rafaël Nederland is ingevoerd. Deze stap is op 1 september 2019 gemaakt.

Tot slot van het gesprek zegt Krijn op mijn vraag waar hij van droomt: ‘Voor mij persoonlijk is dat, dat ik mijn voorgangerschap op niet al te lange termijn op een gezonde, waardige manier kan overdragen.’ En de ‘droom’ van Joshi? ‘We hebben afgesproken dat ik bijteken tot eind volgend jaar. Maar alle mogelijkheden liggen open. Maar als je mij vraagt: wat is de droom voor de gemeente dan is dat alles wat er in die dertig jaar is gegroeid aan betrokkenheid bij mensen nog meer gaat uitbreiden. Dat het niet beperkt blijft tot de zondagochtend, maar dat er nog meer toewijding komt aan discipelschap.’ Ook dat een ‘nuchtere, maar enthousiaste pinkstertheologie, waar nodig weer herontdekt wordt’. ‘Ik zou het mooi vinden als de gemeente toegroeit naar een apostolische functie.’